Waar zou jij toe in staat zijn om te overleven? Het leven van Grace Sachs, een gefortuneerde, ondoorgrondelijke vrouw, verandert voor altijd als de oceaanstomer waarop zij haar huwelijksreis doorbrengt, explodeert. Haar man regelt voor haar een plek op een reddingsboot met een aantal anderen, maar al snel realiseert men zich dat de boot te vol is en dat de groep kleiner moet worden, willen de anderen het overleven. De twee daaropvolgende weken wordt er geroddeld, getroost, samengezworen en verraden, op slechts centimeters afstand van elkaar. Grace’s idee over de aangeboren goedheid van de mens raakt danig aan het wankelen.

Grace Sachs is pas getrouwd met Henry, en hun wittebroodsweken brengen ze door op een oceaanstomer. Dan explodeert het schip en zo komt ze zonder hem in reddingsboot 14 terecht. Samen met negenendertig andere drenkelingen moet ze zien te overleven in een kleine reddingsboot op open zee.

De Reddingsboot beschrijft van dag tot dag wat er gebeurt in een reddingsboot die ronddobbert op de oceaan. De overlevenden zijn erop en op elkaar aangewezen, maar er zijn teveel mensen aan boord. Hoe bepaal je dan wie mag blijven en wie er overboord moet?
Ze zitten op elkaars lip en het schept een sfeer waarin er veel gepraat en ook geroddeld wordt. Meneer Hardie werkte vroeger op een schip en hij neemt nu de leiding op zich. Aan boord bevinden zich eten, drinken en dekens. Daarmee zullen ze het moeten uitzingen totdat ze gered worden, maar de tijd gaat voort en de dagen worden weken. Wekenlang zitten ze hier vast, en sommigen van hen worden gek van het dobberen en de eindeloze oceaan. Ze springen overboord, terwijl anderen zich aan het leven vastklampen. Samen bepalen ze ook wie er van boord moet, en wie niet.

Wat er precies gebeurd is waardoor het schip ontploft en zinkt, wordt niet duidelijk. Misschien had dit het verhaal ten goede gekomen. Er zijn veertig mensen aan boord van de reddingsboot, en maar een paar daarvan spelen een hoofdrol in het verhaal. Deze karakters zijn erg goed neergezet.
In de proloog wordt al duidelijk dat de drenkelingen zullen overleven en later in het verhaal wordt er een rechtszaak tegen ze aangespannen. Daar lijkt de vaart in het verhaal wat minder te worden en dat is jammer. Toch is dit debuut van Charlotte Rogan al ‘Het boek van het jaar 2012′ genoemd.

De Reddingsboot komt uit in het jaar dat de ‘Titanic’ precies honderd jaar geleden is gezonken. Het verhaal speelt zich twee jaar later na deze ramp af en de Eerste Wereldoorlog is net uitgebroken. Het verhaal is goed opgebouwd en de auteur beschrijft uitstekend wat het met een mens doet als die zo lang moet zien te overleven met nauwelijks te eten of te drinken. In dit verhaal wordt het allemaal wonderbaarlijk goed verwoord. De Reddingsboot is kortom een mooi boek en op een klein puntje na een echte ‘pageturner’ dat je zeker niet mag missen!
De Reddingsboot
Uitgever: Bruna
Prijs: €17,95
ISBN: 9056724371

De achterflap: Op een donkere ochtend in november vinden bouwvakkers op een verlaten vliegveld van de Amerikaanse luchtmacht in Eschborn bij Frankfurt een menselijk skelet. Even later stort een vrouw van een voetgangersbrug op een voorbijrijdende auto. Een getuige denkt gezien te hebben dat de vrouw werd geduwd. Het onderzoek voert Pia Kirchoff, assistente van hoofdcommissaris Oliver von Bodenstein, naar het verleden: vele jaren geleden verdwenen uit het kleine plaatsje Altenhain twee meisjes. De vermoedelijke dader, de twintigjarige Tobias Sartorius, keert na het uitzitten van een deel van zijn straf terug naar het dorp. Wanneer dan opnieuw een meisje verdwijnt, begint er een heksenjacht.

Mijn recensie:

Wauw wat een thriller is Sneeuwwitje moet sterven! Vanaf de allereerste pagina zit je in het verhaal

Tobias komt thuis na tien lange en zware jaren in de gevangenis. Hij heeft gezeten voor de moord op twee meisjes.

Dan vinden op een ochtend bouwvakkers een menselijk skelet, en even later wordt er een vrouw van het viaduct afgeduwd.

Wat heeft dit alles met elkaar te maken?

In een hoog tempo worden de diverse karakters aan ons voorgesteld, en komen goed uit de verf. Vooral Tobias, Thies en Amelie komen goed tot hun recht.

In het dorp waar Tobias woont, Altenheim, heeft alles zo zijn regeltjes en structuren. Al snel blijkt dat er een complete hiërarchie in het dorp leeft.

Assistent Pia Kirchoff en haar baas Bodenstein worden gedwongen terug te gaan in de tijd. Waarom verdwijnt er weer een meisje net nu Tobias weer vrij is? Wat hebben deze gebeurtenissen met het verleden te maken?

Neuhaus laat gebeurtenis op gebeurtenis volgen, en als lezer wordt je heen en weer geslingerd. Al snel heb je door wie nu met wie te maken heeft, maar net als je denkt dat je alles weet, dan is het toch net weer anders.

Ook lijkt het of het plot al ver voor het eind wordt weggegeven, maar ook hier is niets wat het lijkt.

In het midden van het verhaal zakt het even in elkaar en daarom maar vier sterren in plaats van vijf.

Sneeuwwitje moet sterven is een geweldige thriller die je maar moeilijk weg kunt leggen. Een pageturner eerste klas.

Nu maar snel hopen dat de andere boeken van Neuhaus ook vertaald en uitgegeven worden!

Achterflap: Een zinderende thriller over de gevaarlijke verleiding van de roes en het verleggen van grenzen

Dorien is vijfendertig, redactrice bij het vrouwentijdschrift eva en ze staat op het punt zich te settelen en aan kinderen te beginnen. Dan ontmoet ze Ellen, styliste en bruisende single, en wordt ze geconfronteerd met de voorspelbaarheid van haar leven. Ze beëindigt haar relatie en vertrekt met Ellen voor een week naar Ibiza, het eiland waar de vrijheid dagelijks gevierd wordt.

Mijn recensie: 

Dorien is vijfendertig, werkt als redactrice bij het vrouwentijdschrift HER, en ze staat op het punt zich te settelen en aan kinderen te beginnen. Als ze Ellen ontmoet, een uitbundige styliste en single, wordt ze geconfronteerd met de voorspelbaarheid van haar leven. Dorien besluit haar relatie te beeindigen en samen met Ellen op vakantie te gaan naar Ibiza. Daar gaan ze eens even een week lang flink de bloemetjes buiten zetten. Na aankomst gaan ze eerst een drankje doen op de het strand, want ze mogen pas tegen het eind van de middag het gehuurde huis in. Geen probleem, het weer is zalig. Ze gaan heerlijk lunchen en drinken de nodige wijntjes. Al snel worden ze uitgenodigd voor een feestje, en ze besluiten daar naar toe te gaan. Uiteraard zijn er de  nodige drugs in het spel, maar Dorien laat zich daar niet mee in, Ellen daarentegen wel. Dan verdwijnt Ellen, en is de zoektocht naar haar prioriteit nummer een, en dit loopt verder als een draad door het verhaal heen.

Het verhaal leest vlot, en dat komt dan voornamelijk door de korte zinnen die Noort altijd gebruikt in haar boeken. Vanaf de eerste pagina zit je toch in het boek vastgeklonken, en dat terwijl het vrij oppervlakkig blijft. Nergens gaat het boek echt de diepte in. Wel krijgen we denk ik een uniek kijkje in de partyscene van Ibiza. De karakters worden goed neergezet, voor Dorien komt goed tot leven. De keerzijde van het vele gebruik van drugs wordt duidelijk, net zoals alle ellende die dat kan veroorzaken. Ook de liefde wordt niet vergeten in Koorts, dus alles komt aan bod. Jammer dat het geheel wat oppervlakkig en voorspelbaar blijft. Verder wel een leuk boek om gelezen te hebben,

Prijs 19,95  -  ISBN10: 9041416072

De Achterflap: Hanna’s wereldje is perfect. Voor de buitenwereld althans, want al vanaf het begin van haar huwelijk met de rijke en gerenommeerde gynaecoloog Axel Kolman wordt haar leven beheerst door intimidatie, bedreigingen en geweld.

Sonja, ongedwongen en zelfstandig, werkt als rechercheur bij de Utrechtse politie. Ze is getrouwd met Maurice, een advocaat die leeft voor zijn werk en niets liever wil dan een gezin stichten, iets wat zijzelf helemaal niet ziet zitten. Als Sonja en Maurice de villa tegenover die van Hanna en Axel betrekken, raken hun levens ongewild met elkaar verstrengeld en Wanneer Hanna ontdekt dat Axels verleden niet zo brandschoon is als ze altijd gedacht heeft, krijgen de gebeurtenissen een gevaarlijke wending, met ongekende gevolgen.

Mijn recensie: Na haar debuut Caleidoscoop is Tweestrijd het tweede boek uit de pen van Jansma. De tweede thriller om precies te zijn. Het boek begint met een proloog. Een gruwelijke proloog. Een vrouw wordt zwaar mishandeld en neergestoken, en zij en haar baby overleven het niet. Een heftige maier om een boek te beginnen, dat gelijk de toon voor het verhaal zet. In Tweestrijd maken we kennis met Hanna. Een jonge vrouw onder de plak bij haar man Alex. Niet zomaar onder de plak, maar onder bedreiging. Vanaf de eerste pagina straalt het verhaal een broeierige sfeer uit, en je voelt direct dat Alex geen lieverdje is, en dan ben je nog maar op pagina drie! Alex kan niets doen zonder de controle van Alex te moeten ondergaan. Van elke uitgave moet er een bonnetje zijn. Ze heeft alles, woont in een mooi huis, Alex heeft een geode baan als gynaecoloog in een ziekenhuis. Ze wonen in een dure wijk, en Hanna moet voldoen aan de hoge eisen die Alex stelt.  Hanna heeft geen vriendinnen en is de hele dag alleen thuis. Als er een dingetje verkeerd ligt dan heeft Alex een reden om Hanna zwaar te mishandelen. Dan komt Sonja in de wijk wonen, tegenover het huis van Alex en Hanna. Sonja zit bij de politie, en het valt haar gelijk op wat voor blauwe plekken Hanna vertoont. Echter blijft Hanna zeggen dat er niets aan de hand is. Maar Sonja laat zich niet afwimpelen. Vanaf dat moment wordt het boek nog spannender. Het verhaal grijpt je bij de strot, je wilt verder lezen. De karakters zijn uitstekent neergezet, en komen in je gedachte helemaal tot leven. De spanning wordt nagelbijtend goed opgebouwd. Bladzijde voor bladzijde wordt het duidelijk wat Hanna bewegt. Langzaam wordt ook duidelijk wat de progloog met het verhaal te maken heeft, en dat zorgt voor een nog gruwelijkere ontknoping. Hanna en Sonja vertellen hun verhalen afzonderlijk, en daardoor krijgt het verhaal een nog diepere lading. Tweestrijd is een geweldig boek, dat je op een regenachtige avond in een adem uitleest!

Na Ademloos, het debuut van Kim, een verhaal over haar leven met Cystic Fibrose (CF).

Ook haar vriend Ron heeft CF, en hun aangrijpende verhaal lezen we in Ademloos. Nu is er Grenzeloos, het langverwachte vervolg op Ademloos.

We gaan door in het leven van Kim, ze rouwt om Ron, maar leert dan na drie jaar Jan kennen. Ze worden verliefd en zijn onafscheidelijk. Jan zorgt voor Kim die steeds minder kan door haar CF, maar ook genieten ze van de mooie dingen van het leven.

Jan is haar steun en toeverlaat, en hij vecht al seen leeuw voor zijn Kim.

Dan krijgt Kim weer een klaplong en moet ze met spoed naar het ziekenhuis. Dit word teen strijd van bijna tien weken in het ziekenhuis. Haar longinhoud is nog maar 26%, dus dat is erg weinig. Kim komt op de transplantatie lijst. Het lange wachten begint.

Kim neemt ons mee in haar emotionele verhaal. Ik heb het geen bladzijde droog kunnen houden, tot aan de dubbele longtransplantatie. Allemaal weten we hoe het boek afloopt, want Kim heeft het geschreven, dus leven doet ze.

Ook dit boek is weer doorspekt van humor, galgenhumor, muziekteksten, lief en leed, en een man die voor haar knokt. Als Kim niets meer kan, en zelfs een boek vast houden haar teveel energie kost, dan is het Jan die haar helpt.

Het hulpeloze gevoel dat Kim heeft in het ziekenhuis wordt erg goed overgebracht. Hoe moeilijk is het als je alles, maar dan ook alles uit handen moet geven en moet ademen door een rietje of nog minder.

De strijd die Kim geleverd heeft is zo ontzettend groot. Alles heeft ze op moeten geven.

Als je dit boek leest kan je niet anders dan een ontzettend groot gevoel van respect hebben naar Kim toe, maar ook Jan sluit je in je hart. Wat een kanjer moet dat zijn!

Ook de arts en Jan hebben stukjes geschreven in dit boek, en dat maakt het geheel nog indringender.

Grenzeloos is een boek dat je niet mag missen, maar het leest nog beter als je Ademloos ook hebt gelezen. Een aanrader eerste klas, maar vergeet geen zakdoeken klaar te leggen.

Ik kan het niet nalaten even een persoonlijke noot toe te voegen aan deze recensie. Terwijl ik het boek in een adem uitlas kon ik maar niet stoppen met huilen, het verhaal greep me weer aan, net als Ademloos.

Ook ik heb heel slecht gelegen en was bijna dood. Ook ik miste mijn hond zo erg dat hij het ziekenhuis in is gesmokkeld, terwijl dat een echte hulphond is. Ook ik ben met Kees van Ambulancewens op stap geweest, omdat dat wel eens mijn laatse concert zou kunnen zijn. Het boek bracht dus emotionele herinneringen, en mede daardoor heb ik denk ik zo zitten huilen. Maar Kim heeft het zo levensecht opgeschreven dat je zelf net zo weinig adem kan halen als zij.

Ik ben ontzettend blij voor haar dat de transplantatie gelukt is, en ik hoop dat ze er nog heel veel jaren gelukkig mee kan zijn, en samen met haar Jan alles uit het leven kan halen! Heel veel geluk samen!